Showing 199 results

Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα (1828 - 1834) ιδρύθηκε με ψήφισμα της 2/2/1828 περί «Συστάσεως της Εθνικής Χρηματιστικής Τραπέζης» του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και ήταν το πρώτο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, της Ελληνικής Πολιτείας. Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα ήταν ένας από τους μηχανισμούς που έστησε ο Καποδίστριας για τα οικονομικά της Ελλάδας, μαζί με το Εθνικό Νομισματοκοπείο και την καθιέρωση του φοίνικα ως εθνικού νομίσματος για την αντικατάσταση των Τουρκικών γροσίων. Η ίδρυση της Τράπεζας έγινε με διάταγμα του Καποδίστρια στην Αίγινα στις 2 Φεβρουαρίου 1828, από τον πρώτο διοικητή της Γεώργιο Σταύρου, έμπειρου στα οικονομικά, Φιλικού, γνωστού του Καποδίστρια από την περίοδο της προπαρασκευής της επανάστασης και πληρεξουσίου σε εθνοσυνελεύσεις με τη συνδρομή του Εϋνάρδου Ελβετού τραπεζίτη και σημαντικού φιλέλληνα.
Τα κεφάλαια στην τράπεζας συνεισέφεραν ο Εϋνάρδος, ο Λουδοβίκος της Βαυαρίας, ακόμη και ο ίδιος ο Καποδίστριας. Ως επιτόκιο ορίστηκε 8% με σκοπό την προσέλκυση κεφαλαίων για καταθέσεις. Λόγω των σημαντικότατων χρηματικών αναγκών της Ελλάδας, τα κεφάλαια της Τράπεζας καταναλώθηκαν από το κράτος με αποτέλεσμα να χάσουν οι μέτοχοί της. Η τράπεζα φαίνεται να αφέθηκε να πέσει σε υπολειτουργία το 1834. Μέχρι σήμερα καμία απόφαση ή ΦΕΚ της Αντιβασιλείας για την κατάργησή της δεν έχει αναφερθεί. Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα ήταν ο πρόδρομος της Εθνικής Τράπεζας το 1841 που ιδρύθηκε και πάλι από τον Γεώργιο Σταύρου με τη συνδρομή του Εϋνάρδου, επτά χρόνια αργότερα από τη διάλυση της πρώτης.

Η Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1829, λίγο μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, με στόχο τη συγκέντρωση και διαφύλαξη της ελληνικής γραπτής κληρονομιάς. Αρχικά στεγάστηκε στο Ορφανοτροφείο της Αίγινας, όπου λειτουργούσε με περιορισμένες υποδομές. Το 1834 μεταφέρθηκε στην Αθήνα και τελικά βρήκε μόνιμη στέγη στο Βαλλιάνειο Μέγαρο στην οδό Πανεπιστημίου. Σταδιακά, η βιβλιοθήκη συγκέντρωσε συλλογές από βιβλία, χειρόγραφα, χάρτες, περιοδικά και σπάνιες εκδόσεις, λειτουργώντας ως κεντρικός θεματοφύλακας της γνώσης και της έρευνας στην Ελλάδα. Το κτίριο της Πανεπιστημίου λειτούργησε για πολλές δεκαετίες, μέχρι που η ανάγκη για μεγαλύτερους και σύγχρονους χώρους οδήγησε στη μεταφορά της στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στο Φάληρο, σε ένα νέο υπερσύγχρονο κτίριο που συνδυάζει παραδοσιακή βιβλιοθήκη με ψηφιακές υποδομές. Η Εθνική Βιβλιοθήκη αποτελεί σήμερα έναν θεσμό που συλλέγει, οργανώνει και διασφαλίζει την πρόσβαση στη γνώση, παρέχοντας υπηρεσίες σε ερευνητές, ακαδημαϊκούς και το κοινό.

Η Finos Film υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εταιρείες παραγωγής κινηματογράφου στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1942 από τον Φιλοποίμενα Φίνο και παρήγαγε μεγάλο αριθμό ταινιών κατά τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, συνεργαζόμενη με πολλούς γνωστούς ηθοποιούς.

Ο Αριστοτέλης (Αρίστος) Ωνάσης (Μελαντία Σμύρνης, 15 ή 20 Ιανουαρίου 1906 - Νεϊγί-συρ-Σεν, 15 Μαρτίου 1975) ήταν Έλληνας εφοπλιστής, επιχειρηματίας και ευεργέτης, ένας από τους διασημότερους «κροίσους» του 20ου αιώνα. Το όνομα του Ωνάση έγινε συνώνυμο του πλούτου σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ανέπτυξε πλούσια επιχειρηματική ναυτιλιακή δραστηριότητα και το 1956 ίδρυσε την Ολυμπιακή Αεροπορία, την οποία λόγω χρεών μεταβίβασε το 1975 στο ελληνικό κράτος. Πέθανε στο Παρίσι το 1975.

Ο Μίκης Θεοδωράκης γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε σε διάφορες πόλεις της ελληνικής επαρχίας όπως στη Μυτιλήνη, Γιάννενα, Κεφαλονιά, Πύργο, Πάτρα και κυρίως στην Τρίπολη. Το 1954 πηγαίνει με υποτροφία στο Παρίσι, όπου εγγράφεται στο Conservatoire και
σπουδάζει μουσική ανάλυση με τον Olivier Messiaen και διεύθυνση ορχήστρας με τον Eugène Bigot. Το 1957 του απονέμεται το πρώτο βραβείο του Φεστιβάλ της Μόσχας από τον Schostakovitch για το έργο του, Suite No 1 για πιάνο και ορχήστρα. Συγχρόνως συνθέτει πολλά έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου. Το 1960 επιστρέφει στην Ελλάδα. Έχει ήδη μελοποιήσει τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου, που σηματοδοτεί την “στροφή” του προς το λαϊκό τραγούδι. Συνθέτει δεκάδες κύκλους τραγουδιών που βρίσκουν βαθύτατη απήχηση μέσα στον ελληνικό λαό. Το 1963 μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη ιδρύεται η “Νεολαία Λαμπράκη”, της οποίας εκλέγεται Πρόεδρος. Την ίδια εποχή εκλέγεται Βουλευτής της ΕΔΑ.